B4LD4DO ANG AMO KONG BABAE. NAKATULALA LANG DIN SIYA KAYA NAAKIT AKO NA B3MB4*NGIN SYA DAHIL ANG GANDA NYA



ISA po akong hardinero. Sa isang mansyon po ako nagtatrabaho pag aari ng byuda kong amo na si Mrs Gatchalian.

Na4ksidente sila ng kanyang asawa ilang taon na ang nakakaraan ayon sa kwento ng ibang kasambahay sa akin.

Ngayon ay bald4d0 na ang amo naming bab4e at lagi na lamang nakatulala sa kawalan.

Ang katiwalang mayordoma ang nagmamanage sa lahat habang ganoon ang kondisyon ng aming amo.

Maganda si Mrs Gatchalian, nakakaak!t ang alind0g nya. Nangako nga ko sa sarili ko na kapag may pagkakataon ay hindi ako magdadalawang isip na patu*ng4n sya.

Hanggang sa dumating ang sandaling iyon. Gabi, tulog na ang lahat. Hindi ako makatulog.

Lumabas ako ng kwarto ko. Nakabukod ang kwarto naming mga nagtatrabaho doon sa mansyon.

Paglabas ko, eksaktong nakita ko mula sa itaas na nakabukas ang glass door ng kwarto ng aming amo.

Gumana ang kalok0h4n sa aking isipan. Dahil sa bihasa naman ako sa pag-akyat sa matataas na gusali dahil dati akong glass window cleaner ng isang mall ay walang kahirap-hirap kong naakyat ang kw4rto ni Maam.

Nakah!ga na sya ng makita ko sya. Walang ilaw, tanging ang lampshade ang nakasindi.

Pinasadahan ko sya ng tingin. Napaka g4nda talaga ng pang4ng4t4*wan nya kuys.

Hindi na ako nagdal4wang isip pa na gawin ang mas4ma kong bal4k.
G!nah4*sa ko sya ng paul!t ul!t.

Nang mags4wa na ako sa kataw4n nya ay aalis na sana ako ng bigla ko syang narinig na nagsalita.

“Thank you.”

Nagulat ako. Kaya na nyang magboses. Hindi kaagad ako nakaimik lalo na ng tumayo sya saka ako niyak4p.

Pagkatapos non ay pumunta sya sa kanyang drawer, naglabas ng maraming pera.

Ibinigay nya sa akin para daw itikom ko ang aking bibig. Wala daw akong pagsasabihan ng nangyari.

Tumango ako saka lumabas na ng kanyang kwa4rto. Kada gusto nya akong pasuk!n sya ay sinasadya na nyang iwan ang pintuan ng kw4rto nya para malaya akong makapasok kapalt ng pera.

Sino ba naman ako para tumangg! hindi ba kuys? Nakakab3ym*b4ng na, nagkakap3ra pa.

Doon ko naisip na b3ym*b4ng lang pala ang tanging gamot ni Mrs Gatchalian na tanging ako lang ang nakakaalam.

Pero ngayon, hindi ko na iyon g!nagawa. Hindi sa nakok0nsensya kung hindi 70 na po ang edad nya at ako naman eh 45 pa lang.

Hindi ko na mas!kmur4 eh, wala na syang
as!m. Kaya heto, mas pinili ko na lamang magresign at magtinda ng talong