Sa panahon ngayon kung saan mabilis ang pag-usad ng teknolohiya, tila abot-kamay na ng tao ang mga bituin. May mga bilyonaryong handang gumastos ng milyun-milyong dolyar para lang maranasan ang sandaling paglipad sa kalawakan o “space tourism.” Nariyan din ang walang katapusang paghahanap ng tao sa “fountain of youth” o mga paraan para mapahaba ang buhay at mapanatili ang kabataan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pagsisikap na ito, nananatili pa rin ang katotohanan na ang buhay sa mundo ay puno ng pagsubok, sakit, at hangganan. Pero paano kung sabihin sa iyo na may isang lugar na inihanda na higit pa sa anumang maiaalok ng siyensya at yaman ng mundo? Isang lugar kung saan ang “forever” ay totoo at ang luha ay papahirin na?

Ayon sa Banal na Kasulatan, partikular sa aklat ng Pahayag o Revelation, mayroong tinatawag na “Bagong Langit at Bagong Lupa.” Ito ay hindi lamang basta konsepto o kathang-isip, kundi isang pangako ng Diyos para sa Kanyang mga anak. Ibang-iba ito sa karaniwang imahe ng langit na nakikita natin sa mga pelikula kung saan puro ulap at pagtugtog ng arpa ang ginagawa. Ang biblical description ng langit ay isang konkretong siyudad, puno ng kulay, yaman, at aktibidad na sadyang nakakamangha.

Ang sentro ng paraisong ito ay ang “New Jerusalem.” Inilarawan ito bilang isang siyudad na bumababa mula sa langit, na handa gaya ng isang babaeng ikakasal. Ang sukat nito ayon sa Biblia ay “parisukat” at napakalawak—tinatayang aabot sa 2,400 kilometro ang haba, lapad, at taas. Para itong isang dambuhalang metropolis na kayang mag-accommodate ng bilyun-bilyong tao. Ngunit ang mas nakakagulat ay ang mga materyales na ginamit dito. Ang mga pader ay gawa sa haspe, at ang buong lungsod ay purong ginto na kasing-linaw ng salamin. Ang mga pundasyon naman ay pinalamutian ng iba’t ibang mahahalagang bato tulad ng sapphire, emerald, at amethyst. Dito sa lupa, ang mga batong ito ay itinatago sa mga vault dahil sa mahal, pero sa langit, ito ay karaniwang building materials lamang.

Isa sa pinaka-emosyonal na detalye ay ang mga pintuan ng lungsod. Mayroong labindalawang pintuan, at ang bawat isa ay gawa sa isang buong perlas. Isipin mo iyon—isang higanteng perlas bilang gate! Sa natural na mundo, ang perlas ay nabubuo mula sa “luha” o secretion ng isang talaba kapag ito ay nasasaktan o naiirita. Kaya naman, ang perlas na gate ay nagsisilbing simbolo na ang lahat ng paghihirap, sakit, at “luha” natin dito sa lupa ay gagawin ng Diyos na isang bagay na napakaganda pagpasok natin sa Kanyang kaharian. Ito ay paalala na ang bawat pagtitiis natin ay may kapalit na kaluwalhatian.

Pagpasok sa loob, wala nang kadiliman. Hindi na kailangan ng araw o buwan, at lalong hindi na kailangan ng kuryente, dahil ang kaluwalhatian ng Diyos mismo ang magsisilbing liwanag. Mayroong ilog ng tubig ng buhay na kasing-linaw ng kristal, at sa magkabilang pampang nito ay naroon ang “Tree of Life” o Puno ng Buhay. Ito ang punong nagbubunga ng labindalawang klase ng prutas bawat buwan. Ang pagkain mula rito ay hindi lang pampabusog, kundi nagbibigay ng “immortality” at kagalingan. Dito, babalik ang ating lakas at kabataan. Wala nang kulubot na balat, wala nang rayuma, at wala nang sakit. Sinasabing babalik tayo sa perpektong anyo na orihinal na disenyo ng Diyos, gaya nina Adan at Eva bago nagkasala.

Ang pinakamasarap pakinggan sa lahat ay ang pangakong wala nang kamatayan. “Papahirin Niya ang bawat luha sa kanilang mga mata. Wala nang kamatayan, dalamhati, pag-iyak, o sakit man, sapagkat lumipas na ang dating mga bagay” (Revelation 21:4). Ito ang ultimate healing na hinahangad ng bawat isa. Wala nang magkakahiwalay na pamilya, wala nang libing, at wala nang pamamaalam. Sa halip, makakasama na natin ang ating mga mahal sa buhay at ang ating mga anghel na nagbantay sa atin, at higit sa lahat, ang ating Panginoon, magpakailanman.

Sa Bagong Lupa, magiging payapa rin ang kalikasan. Ang mga hayop na mababangis dito sa mundo, gaya ng leon, ay magiging maamo at makakatabi ng tupa. Wala nang takot o pangamba. Magkakaroon din tayo ng kalayaang mag-explore, hindi lang sa siyudad kundi maging sa iba pang bahagi ng uniberso na nilikha ng Diyos. Sinasabing magkakaroon tayo ng kakayahang “lumipad” o maglakbay nang mabilis, gaya ng mga anghel. Magpapatayo tayo ng sarili nating mga tahanan at magtatanim ng sarili nating ubasan, at tayo rin ang makikinabang sa bunga nito nang walang takot na may magnanakaw o maninira.

Ngunit ang ganitong klase ng paraiso ay mayroong kondisyon. Sinasabi sa huling bahagi ng pahayag na hindi makakapasok dito ang anumang marumi. Ang mga pintuan ng langit ay bukas para sa lahat, pero kailangan nating tiyakin na ang ating mga pangalan ay nakasulat sa “Aklat ng Buhay.” Ito ay sa pamamagitan ng pagtanggap sa Diyos, pagsisisi sa ating mga pagkakamali, at pamumuhay nang ayon sa Kanyang kalooban. Ang imbitasyon ay bukas ngayon habang tayo ay may buhay pa. Nais ng Diyos na tayo ay makasama Niya sa “mansyon” na Kanyang inihanda.

Ang mensaheng ito ay nagbibigay ng matibay na pag-asa. Sa gitna ng magulong mundo, ng mga balita ng digmaan, sakit, at kahirapan, mayroon tayong “happy ending” na pwedeng asahan. Ang langit ay hindi boring na lugar; ito ay isang exciting na adventure at isang tahanan ng tunay na pahinga at kaligayahan. Kaya habang nandito pa tayo sa lupa, gamitin natin ang ating oras para maghanda, hindi para sa “retirement” dito sa mundo, kundi para sa ating “eternal investment” sa Bagong Langit at Lupa.