NAGPANGGAP NA LUMPO ANG BILYONARYO PARA MAGHANAP NG BABAE NA HINDI PERA ANG HABOL — LAHAT AY UMALIS DAHIL AYAW MAGING “ALILA,” PERO MAY ISANG KATULONG NA MATIYAGANG NAGPALIGO SA KANYA… KAYA SA KASAL NILA, NAGULAT ANG LAHAT NANG TUMAYO SIYA AT NAGLAKAD

Si Don Xander ay isa sa pinakamayamang bachelor sa bansa. Gwapo, matalino, pero malungkot. Sawang-sawa na siya sa mga babaeng lumalapit lang sa kanya dahil sa kanyang sports cars at mansyon.

Gusto niyang mahanap ang “True Love.” Kaya nag-isip siya ng isang matinding pagsubok.

Nagpalabas siya ng balita na naaksidente siya at naging paralisado mula bewang pababa. Nakaupo siya sa wheelchair, mukhang mahina, at “nawala” daw ang kalahati ng yaman niya sa pagpapagamot.

Nagpatawag siya ng mga babaeng gustong mag-apply bilang kanyang mapapangasawa.

Dumating ang mga socialite, modelo, at anak ng mayayaman. Pero nang makita nila ang kalagayan ni Xander…

“Eww,” sabi ni Tiffany, isang modelong matapobre. “Ano ‘to? Magiging nurse ako? Magpapalit ng diaper? No way! Akala ko ba trophy wife ako? Hindi ako yayaman kung puro gamot ang bibilhin ko.”

Isa-isang umalis ang mga babae. Walang gustong mag-alaga sa isang lumpo. Iniwan si Xander na mag-isa sa malaking mansyon.

Wala nang natira kundi si Elena, ang simpleng katulong sa bahay.

Si Elena ay tahimik at masipag. Naawa siya kay Xander.

“Sir Xander,” sabi ni Elena nang mahinahon. “Wala na po ang mga aplikante. Gutom na po ba kayo? Ipagluluto ko po kayo.”

“Umalis ka na rin, Elena,” masungit na sabi ni Xander (nagpapanggap pa rin). “Wala akong pambayad sa’yo. Pabigat lang ako.”

“Hindi po ako aalis, Sir,” ngiti ni Elena. “Trabaho ko po ang alagaan kayo. At saka… mabait naman po kayo sa akin noon.”

Simula noon, si Elena ang naging kamay at paa ni Xander.

Dahil nagpapanggap na hindi makagalaw, kailangang buhatin ni Elena si Xander papunta sa banyo. Ito ang pinakamahirap na parte.

Araw-araw, pinaliliguan ni Elena si Xander.

“Sir, hihilurin ko po ang likod niyo ha?” paalam ni Elena.

Gamit ang bimpo at sabon, matiyagang nililinis ni Elena ang katawan ni Xander. Wala kang makikitang pandidiri sa mukha niya. Puno ito ng pag-aaruga.

Habang hinihilod niya ang braso ni Xander, kinakausap niya ito.

“Alam niyo Sir, gwapo pa rin naman kayo kahit naka-wheelchair. Ang importante, buhay kayo. Huwag po kayong mawalan ng pag-asa.”

Naramdaman ni Xander ang sinseridad ni Elena. Ito ang babaeng hinahanap niya. Ang babaeng handang maglinis ng dumi niya, ang babaeng nakikita siya bilang tao at hindi bilang ATM machine.

Makalipas ang tatlong buwan, nag-propose si Xander kay Elena.

“Elena, wala akong maibibigay na karangyaan. Lumpo ako. Pero mamahalin kita. Papakasalan mo ba ako?”

Umiyak si Elena at niyakap siya. “Opo, Sir. Mahal ko po kayo.”

Dumating ang araw ng kasal.

Simple lang ang seremonya sa hardin. Dumating ang mga “reject” na babae gaya ni Tiffany para pagtawanan sila.

“Tignan niyo,” bulong ni Tiffany. “Bagay sila. Isang katulong at isang lumpo. Good luck sa pagtulak ng wheelchair habambuhay!”

Nagtawanan ang mga mapanghusga.

Nasa altar si Elena, ganda-ganda sa kanyang simpleng wedding dress. Si Xander naman ay nasa dulo ng aisle, nakaupo sa wheelchair.

Nagsimula ang musika.

Inaasahan ng lahat na itutulak ng bodyguard si Xander papunta kay Elena.

Pero… humawak si Xander sa armrest ng wheelchair.

Tumahimik ang lahat.

Dahan-dahang tumayo si Xander. Tuwid na tuwid. Matangkad. Malakas.

“Hala! Himala ba ‘to?!” sigaw ng mga tao.

Naglakad si Xander. Ang kanyang lakad ay puno ng kumpiyansa at kapangyarihan. Parang isang hari.

Nanlaki ang mata ni Tiffany. Nalaglag ang panga ng mga bisita. Si Elena ay napahawak sa bibig, umiiyak sa gulat.

“Xander? Nakakalakad ka?”

Lumapit si Xander kay Elena sa altar. Pinahiran niya ang luha nito.

“Elena,” sabi ni Xander sa mikropono para marinig ng lahat. “Nagpanggap akong lumpo para makita kung sino ang mananatili sa tabi ko kapag wala na akong silbi. Lahat sila, tinalikuran ako. Ikaw lang ang nag-alaga sa akin. Ikaw lang ang hindi nandiri sa akin.”

Humarap si Xander sa mga tao.

“Sa mga babaeng umalis… Thank You. Dahil sa inyo, nahanap ko ang tunay na diyamante.”

Lumuhod si Xander (isang tuhod) sa harap ni Elena at isinuot ang isang singsing na may higanteng dyamante.

“Elena, hindi ako mahirap. Mas mayaman ako kaysa noon. At lahat ng meron ako… ay sa’yo na rin ngayon. Mahal na mahal kita.”

Nagpalakpakan ang lahat. Si Tiffany at ang mga bully ay umalis na punong-puno ng inggit at hiya.

Niyakap ni Elena ang asawa niya. Sa araw na iyon, hindi lang siya nakapag-asawa ng bilyonaryo, kundi nakatagpo siya ng lalaking handang ibigay ang lahat sa babaeng may busilak na puso.