Isang malaking pasabog ang yumanig sa mundo ng pulitika ngayong araw na tila ba nanggaling sa isang teleserye ang mga kaganapan! Usap-usapan ngayon sa bawat sulok ng social media at kapehan ang diumano’y napipintong pagpapalit ng liderato sa Senado. Sino ba naman ang hindi mapapahinto sa pag-scroll kung ang balita ay posibleng palitan na ang mga “bigatin” tulad nina Senate President Tito Sotto at Senator Ping Lacson? Ang chika, ang mga pangalang matunog na papalit ay walang iba kundi sina Senator Alan Peter Cayetano at ang matapang na si Dante Marcoleta. Kung totoo man ito, siguradong may “kahihiyan” na madarama ang kampo ng mga beterano.

Ang ugong-ugong na ito ay nagsimula dahil sa matinding frustration o pagkadismaya ng taong bayan sa takbo ng mga imbestigasyon sa Senado. Ayon sa mga political analysts at mga vlogger na masigasig na nagbabantay, tila ba may “lutuan” o sadyang pagbagal na nangyayari sa mga hearings, lalo na sa kontrobersyal na Blue Ribbon Committee na pinamumunuan ni Lacson. Ang daming nagtatanong: Bakit parang may pinoprotektahan? Bakit parang ilag na ilag kapag nababanggit ang mga “malalaking pangalan” sa Palasyo? Ito ang naging mitsa ng apoy na ngayon ay nagbabadyang tumupok sa kasalukuyang liderato.

Sa gitna ng usaping ito, lutang na lutang ang pangalan ni Alan Peter Cayetano bilang posibleng susunod na Senate President. Hindi na bago sa atin ang galing ni Cayetano pagdating sa debate at strategy. Tandaan natin ang kanyang naging performance noong siya ay Speaker of the House at noong running mate siya ni dating Pangulong Duterte. Kilala siya sa pagiging matalas at hindi basta-basta natitinag. Kung siya ang uupo, marami ang umaasa na magkakaroon ng “bakal na kamay” sa Senado para tunay na mapanagot ang mga tiwali at mapabilis ang mga nakabinbing imbestigasyon.

Samantala, hindi rin nagpahuli sa eksena si Dante Marcoleta. Bagamat hindi siya senador sa kasalukuyang termino (base sa konteksto ng video na tila naglalagay sa kanya sa senaryo ng imbestigasyon o “minority report”), ang kanyang presensya at impluwensya ay ramdam na ramdam. Siya ang boses na tumitindig laban sa mga perceived “cover-ups” o pagtatakip. Ang kanyang “minority report” ay naging mitsa ng word war sa pagitan niya at ni Lacson. Para kay Marcoleta, kailangan nang malaman ng taong bayan ang katotohanan, habang para kay Lacson, ang report na ito ay “basura.” Ang sagutan nila ay parang eksena sa action movie na walang gustong magpatalo.

Ang sabi sa report, manipis na lang daw ang diprensya ng bilang ng majority at minority sa Senado. Konting kembot na lang, o sa madaling salita, apat o limang senador lang ang kailangang bumaligtad, at “tapos na ang boksing.” Ito ang nagbibigay ng kaba sa kampo ng current leadership. Kapag nangyari ito, magi-iba ang ihip ng hangin. Ang mga dating “hari” ng Senado ay maaaring maging ordinaryong miyembro na lang, o mas masakit, ay mailagay sa “kangkungan” ng kasaysayan. Ito ang tinutukoy na “sobrang kahihiyan” dahil sa tagal nila sa serbisyo, sa huli ay tila nare-reject sila ng sarili nilang mga kasamahan at ng taong bayan.

Balikan natin ang isyu ng Blue Ribbon Committee. Dito nag-ugat ang lahat. Ang Blue Ribbon ay dapat sana’y sandigan ng katotohanan, pero ayon sa mga kritiko, nagiging “circus” na lang ito o moro-moro. May mga testigo na “nakatakip ang mukha” na imbis na magbigay linaw ay lalo lang nagpapalabo sa isyu. Ang nakakagigil pa, kapag tinuturo na ang “Office of the President” o mga malalapit sa kapangyarihan, biglang kambyo o liko ang imbestigasyon. Para bang may invisible wall na hindi pwedeng banggain. Ito ang ikinagagalit ng marami at dahilan kung bakit hinahanap nila ang tapang ng isang Cayetano o Marcoleta.

Si Senator Ping Lacson, na kilala sa kanyang “imbestigador” image, ay tila nalalagay ngayon sa alanganin. Ang kanyang mga pahayag na “we go where the evidence leads us” ay kinukwestyon ng marami. Sabi ng mga netizens, “Evidence leads us daw, pero pag papunta na sa bossing, blind item na lang?” Ang sakit, ‘di ba? Ang dating imahe ng isang matapang na senador ay unti-unting nadudungisan ng hinala na siya ay nagiging “tuta” o tagapagtanggol ng mga nasa poder. Ang kanyang pagsagot ng “basura” sa report ni Marcoleta ay lalo lang nagpaliyab sa galit ng mga taga-suporta ng transparency.

Si Tito Sotto naman, bilang Senate President, ay nadadamay sa init ng sitwasyon. Bilang lider, sa kanya ang command responsibility. Kung nagkakagulo ang kanyang mga komite at nawawalan ng tiwala ang bayan sa institusyong kanyang pinamumunuan, siya ang mananagot. Ang pananahimik o kawalan ng matibay na aksyon laban sa mga anomalyang ito ay tinitingnan bilang kahinaan. Sa showbiz man o pulitika, kapag mahina ang bida, pinapalitan ng mas karismatiko at mas matapang na karakter. At sa script na ito, mukhang si Cayetano ang napipisil na bagong bida.

Nakaka-intriga ring isipin ang dinamika nina Marcoleta at Lacson. Ang sagutan nila ay personalan na. Sabi ni Marcoleta, paano magiging basura ang report niya kung ang basehan nito ay ang mismong mga hearings at testimonies na ginawa rin ni Lacson? Ibig sabihin, inaamin ba ni Lacson na basura rin ang sarili niyang hearings? Boom! Sapul! Ganyan katindi ang bardagulan sa mataas na kapulungan. Hindi ito basta bangayan lang; labanan ito ng prinsipyo at ego. At sa labanang ito, ang taong bayan ang nanonood at humuhusga.

Ano naman ang ibig sabihin nito para sa “Magic 12” at sa future ng bansa? Kapag naupo si Cayetano, asahan natin ang mas mabilis na pag-usad ng mga kaso. Kilala siyang “action man.” Maaaring mabuhay ang mga natutulog na isyu at managot ang mga dapat managot. Ito rin ay pwedeng maging senyales ng paghahanda para sa mas malaking laban sa eleksyon. Ang Senado ay laging stepping stone para sa mas mataas na posisyon. Kung makikita ng tao na may “ngipin” ang Senado sa ilalim ng bagong liderato, malaki ang magiging impact nito sa tiwala ng publiko.

Sa kabilang banda, ito ay isang malaking sampal sa mukha ng “traditional politicians” o trapo. Ipinapakita nito na hindi porket matagal ka na sa pwesto ay secure ka na. Ang pulitika ay parang gulong, minsan nasa ibabaw, minsan nasa ilalim. At ngayon, mukhang pababa ang ikot para kina Sotto at Lacson. Kung hindi sila makakapag-adjust o makakapagpakita ng tunay na malasakit sa halip na pamumulitika, baka tuluyan na silang mawalan ng relevance sa bagong yugto ng kasaysayan ng Pilipinas.

Ang “Minority Report” na inilabas nina Marcoleta at Imee Marcos ay hindi dapat isnabin. Ito ay simbolo ng pagtutol sa status quo. Ipinapakita nito na may mga opisyal pa rin na handang tumiwalag sa agos para ipaglaban ang katotohanan. Kahit pa sabihin na “minority” sila, minsan ang boses ng iilan ang siyang may dala ng katotohanan. Sabi nga sa video, “informed citizenry” ang layunin nila. Karapatan ng bawat Pilipino na malaman kung saan napupunta ang pera ng bayan at kung sino ang mga naglulustay nito.

Napaka-emosyonal ng panawagan sa mga senador. “Manindigan naman kayo!” Ito ang sigaw ng bayan. Hindi sapat ang porma, hindi sapat ang ganda ng barong o amerikana. Ang kailangan ay tapang na banggain ang mga pader ng korapsyon. Ang apat o limang senador na hinihintay bumaligtad ay hawak ang susi sa pagbabago. Sila ang magdidikta kung mananatili ba ang Senado sa “lumang kalakaran” o tatahak ito sa “tuwid na daan” (pero yung totoo na, hindi yung slogan lang).

Ang drama sa likod ng mga “witnesses” na ayaw magsalita o tinatakpan ang mukha ay dagdag pampalasa sa kwento. Bakit kailangang magtago kung nagsasabi ng totoo? At bakit parang “baby” ang trato sa kanila ng committee chairman? Ang mga katanungang ito ay lalong nagpapainit sa ulo ng mga manonood. Parang nanonood ka ng mystery thriller na alam mo na kung sino ang killer, pero pinipigilan ng detective na mahuli siya. Nakaka-frustrate, ‘di ba? Kaya naman ang demand for change ay napakataas.

Para sa mga tagasuporta ni Cayetano, ito na ang “waiting moment” nila. Matagal na nilang sinasabi na siya ang nararapat na mamuno. Ang kanyang track record sa pagiging diplomatiko pero matapang ay swak na swak sa pangangailangan ng Senado ngayon. Nakikita nila siya bilang “savior” na maglilinis ng kalat na iniwan ng iba. Ang vision nila ay isang Senado na independyente, hindi sunud-sunuran, at talagang nagtatrabaho para sa Pilipino.

Sa kampo naman ni Marcoleta, ito ay vindication. Matapos ang kanyang naging papel sa ABS-CBN franchise issue, marami ang bumabatikos sa kanya. Pero sa isyung ito ng korapsyon at cover-up, marami ang bumilib sa kanyang paninindigan. Pinatunayan niya na kaya niyang banggain kahit sino, senador man o bilyonaryo. Ang kanyang tapang ay nagsisilbing inspirasyon sa mga ordinaryong tao na takot magsalita.

Habang hinihintay natin ang “Big Reveal” o ang totoong kaganapan sa “soon” na binanggit sa video, hindi maiwasan ng mga netizens na mag-react. Sabog ang comments section! “Tama yan! Palitan na ang mga inutil! Sawang-sawa na kami sa mga pa-pogi lang sa TV!” sigaw ng isang galit na netizen. May isa namang nag-comment ng with feelings: “Sayang ka Ping, naniwala pa naman ako sa’yo dati. Anyare? Naging trapo ka na rin ba?” At syempre, ang mga supporters ng pagbabago: “Go Cayetano! Go Marcoleta! Ibalik ang dangal ng Senado! Kayo ang pag-asa namin!” Meron ding mga seryoso ang analysis: “Kung totoo ito, magbabago ang landscape ng 2028 elections. Malaking dagok ito sa oposisyon at sa mga balimbing.”

Ang damdamin ng publiko ay halo-halo: galit, pag-asa, dismaya, at excitement. Galit sa mga tiwali, pag-asa sa bagong liderato, dismaya sa mga dating idolo, at excitement sa parating na pagbabago. Ito ang timpla ng pulitika sa Pilipinas – emosyonal, personal, at laging may twist.

Sa huli, ang tanong na naiiwan sa ating lahat: Handa na ba tayo sa pagbabago? Ang pagpapalit ng Senate President ay hindi lang basta pagpapalit ng pangalan sa pinto. Ito ay pagpapalit ng direksyon ng bansa. Kung si Cayetano at Marcoleta ang uupo, asahan natin ang mas maingay, mas mabilis, at mas matapang na Senado. Para sa mga nasanay sa tahimik at “diplomatikong” style nina Sotto at Lacson, baka mabigla sila. Pero para sa bayan na uhaw sa hustisya, baka ito na ang ulan na hinihintay nila.

Kaya kayo, mga Ka-Chika at Ka-Bayan, anong sey niyo dito? Team Sotto-Lacson pa rin ba kayo o Team Cayetano-Marcoleta na? Naniniwala ba kayo na may “kahihiyan” talagang naganap? I-comment niyo na ang inyong mga thoughts, reactions, at predictions! Huwag mahiyang maglabas ng saloobin dahil karapatan niyo yan! I-share ang article na ito para updated ang buong barangay sa mainit na chika sa Senado! Abangan ang susunod na kabanata!