Sa bawat yapak ng tren sa riles, may tinig na nagkukuwento. Hindi ito basta tunog, kundi himig ng pag-asa na nababalot ng alikabok, pawis, at pangarap. Ito ang kuwento ni Lira, isang 19 anyos na dalagang nabuhay sa gitna ng kahirapan sa isang barong-barong sa gilid ng riles sa Maynila. Ang kanyang tahanan ay maliliit na yero at kahoy, na tila binabalangkas ng kalawang at kahirapan. Ngunit sa loob ng tahanang iyon, may liwanag na hindi kayang patayin ng anumang pagsubok: ang pagmamahal niya sa kanyang pamilya.

Isang araw, nagbago ang lahat nang dumating ang isang alok na magpapabago ng kanyang buhay. Isang matandang kasambahay, si Aling Siony, ang nagrekomenda sa kanya bilang kasambahay sa mansyon ng isang napakayamang matanda sa Maynila, si Don Ricardo de Villa. Sa takot at pag-asa na nararamdaman, tinalikuran niya ang kanyang bahay, ang kanyang kapatid na si Nonoy at ang kanyang inang may malubhang sakit.

Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya, ngunit alam niya na kailangan niya itong harapin. Walang baon, walang katiyakan, at walang kasiguraduhan. Ang tanging dala-dala niya ay pananampalataya at isang garapon ng mga baryang nag-ipon ng kanyang mga sakripisyo.

Ang Mansyon ng Devilya ay isang malaking mundo na puno ng hiwaga. Sa bawat marble na sahig na kanyang nilalakaran, sa bawat antique na kanyang pinupunasan, at sa bawat tahimik na sulok na kanyang dinaraanan, nararamdaman niya ang presensya ng isang misteryosong tao – si Don Ricardo. Ang bawat kilos niya ay binabantayan ng kanyang mga katrabaho at lalo na ng butler na si Mang Eladio, na tila naghihintay na magkamali siya.

Sa kabila ng lahat, patuloy na nanindigan si Lira. Ang bawat pagod niya ay ginagawang inspirasyon. Ang bawat kritisismo ay ginagawang aral. Ang bawat paghamak ay ginagawang lakas. Sa puso niya, ang lahat ay para sa kanyang pamilya. Kaya niya itong gawin, kaya niya itong tiisin.

Ang Mansyon ng Devilya ay hindi lang isang tahanan. Ito ay isang pagsubok na kung saan ang pagiging totoo ay tanging panalo. Sa mundo ng karangyaan, kung saan ang pera ay hindi problema, ang tunay na yaman ay ang kaluluwa ng isang tao. At si Lira, na galing sa pinakamahirap na sulok ng Maynila, ay ang pinakamayamang tao sa loob ng mansyon.

Isang araw, habang naglilinis siya sa veranda, narinig niya ang tinig ni Don Ricardo. “Hindi lahat ng kayamanan ay ginto.” Ang sabi ng matanda. Tila para sa sarili. Ngunit sa kanyang mga salita, ramdam ni Lira ang lalim ng kahulugan. Sa mansyong ito, ang tunay na ginto ay hindi ang mga alahas, kundi ang pagkatao ng isang tao.

Ang kuwento ni Lira ay patunay na sa bawat pagsubok, sa bawat pagod, at sa bawat pag-iyak, may pag-asa na laging naghihintay. Hindi ito tungkol sa paghahanap ng kayamanan, kundi sa pagpapakita ng lakas at tapang sa gitna ng kahirapan. Ang kuwentong ito ay hindi lamang kuwento ni Lira. Ito ay kuwento ng bawat Pilipino na nangangarap na maiangat ang kanyang pamilya.

Walang duda na ang buhay ni Lira ay puno ng pagsubok. Ngunit sa bawat pagsubok, may aral na laging naghihintay. Sa bawat pagpapahirap, may lakas na laging lumalabas. Si Lira ay hindi lang isang kasambahay. Siya ay isang bayani. Isang bayani na handang ibigay ang lahat para sa kanyang pamilya.